VOS/ABB, Vereniging van Openbare en Algemeen Toegankelijke Scholen

Geïsoleerde refo-scholen lijden op zelfgekozen eiland

Reformatorische scholen moeten zich veel minder profileren op ‘zuilgewoonten’, zoals kledingcodes en de terughoudende omgang met moderne media. Als deze sector zich sterk met de eigen, van het gemiddelde maatschappelijke verkeer afwijkende gewoonten blijft profileren, kan dat wel eens het einde van de refo-scholen betekenen. Dat blijkt uit wat de drie directeuren die de locatie Guido de Brès van het Wartburg College in Rotterdam in de afgelopen 40 jaar heeft gehad, in een jubileumglossy zeggen.

Naar aanleiding van het 40-jarig bestaan van de locatie Guido de Brès in Rotterdam heeft deze school de glossy Guido uitgebracht. Deze glossy wordt vrijdagavond in de Laurenskerk in Rotterdam gepresenteerd tijdens de viering van het 40-jarig bestaan.

Het Nederlands Dagblad (ND) bericht al voor de presentatie over de inhoud van de glossy. De huidige directeur Richard Toes meldt daarin dat het een zwakte van het reformatorisch onderwijs is dat het een eigen groep is geworden. ‘Zuilen krijgen scheuren en kunnen vallen. Op zich is dat niet erg, maar als je je dan als school identificeert met zo'n zuil, heb je een probleem’, zo citeert het ND directeur Toes.

Ook Maarten Burggraaf, die van 1970 tot 1990 de eerste directeur van de school was, betreurt het dat het reformatorisch onderwijs zich heeft ontwikkeld tot een eigen zuil. ‘Je moet niet proberen tot een definiëring van reformatorisch onderwijs te komen binnen de kaders van de refozuil. Dan kom je in sociologische categorieën en uiterlijkheden terecht. Die raken niet de kern en worden nu vaak te hoog genoteerd.’

Zie ook de gerelateerde berichten in de rechterkolom.

---