Door: drs. Martin van den Bogaerdt
Plaatsing van rugzakleerling mag geen willekeur zijn
Ouders van rugzakleerlingen hebben bij de mogelijke plaatsing van hun kind op een reguliere school te maken met willekeur. Dat zegt onderwijswethouder René Peeters van Almere. Senior beleidsmedewerker Anna Schipper van VOS/ABB benadrukt op basis van zijn uitspraak het belang van passend onderwijs. Wat vindt u hiervan? Aan het einde van dit bericht kunt u uw reactie geven.
Peeters, die wordt geciteerd in de Volkskrant, was voordat hij wethouder in Almere werd algemeen directeur van de bij VOS/ABB aangesloten stichting Amsterdam West Binnen de Ring voor openbaar primair onderwijs. Het zegt het volgende: ‘Het verzoek om iemand met een handicap toe te laten, komt officieel bij het bestuur binnen, maar die laat de beslissing in de praktijk over aan de directeur. Die kijkt vooral weer naar het team docenten, of ide het zien zitten. Het gevolg is willekeur.’ Het citaat van Peeters staat in een artikel in de Volkskrant over een werkconferentie van de Coalitie van Inclusie. Deze conferentie, die woensdag in Utrecht werd gehouden, ging over inclusief onderwijs, zoals dat is vastgelegd in een verdrag van de Verenigde Naties. Het Nederlandse parlement heeft dit verdrag, dat kan worden gezien als de basis van passend onderwijs, (nog) niet geratificeerd.
Senior beleidsmedewerker Anna Schipper ziet in de uitspraak van René Peeters een teken dat er onderwijsorganisaties in Nederland zijn die niet altijd het belang van de leerling voorop hebben staan, maar dat van de directeur of het team. Dit vindt ze op zich een kwalijke zaak, hoewel ze zich ook realiseert dat er gegronde redenen kunnen zijn om een rugzakleerling te weigeren. Schipper benadrukt op basis van de ervaring van Peeters het belang van een weldoordachte invoering van passend onderwijs. Dan ontstaan er heldere afspraken over trajectverplichting, zodat er voor rugzakleerlingen zonder willekeur een plaats in het reguliere onderwijs kan worden gezocht.
Wat vindt u hiervan? Hieronder kunt u uw reactie geven.
Succesverhalen zoals in het artikel van de Volkskrant zijn fijn, daar kunnen we er meer van hebben. De verhalen waarin het niet gewerkt heeft, waarin groepsdynamieken negatief beïnvloed worden, waarin de vraag van een leerling het reguliere aanbod overtreft en de andere leerlingen tekort gedaan worden, de verhalen waarin ouders klachten indienen over het gedrag van het ene kind, al dat soort schrijnende verhalen hoor je hier niet. Kwesties die impact hebben op leerlingen, scholen, leerkachten en ouders.
Het is idealisme versus realisme, zeker als er niet over totaal andere budgetten gesproken wordt, of op een totaal andere wijze naar onderwijs en de versnippering gekeken wordt. Beide zijn niet aan de orde.
floris dekker



