Dijksma moet nu over de brug komen

Het is nu echt de hoogste tijd dat er iets wordt gedaan aan de structurele tekorten waar basisscholen al jaren mee kampen. Het kan toch niet zo zijn dat opeenvolgende bewindslieden het probleem alleen maar voor zich uit schuiven. Dijksma moet nu over de brug komen. Ieder verder uitstel is ongepast. Lees verder

Het was een eigen onderzoek van OCW, dat vorig jaar duidelijk aangaf dat scholen te weinig geld krijgen voor zaken als onderhoud, leerpakket, energie en schoonmaak. Verbazend was het niet, want de vergoedingsbedragen waren vijf jaar daarvoor al vastgelegd en niet meer bijgesteld, terwijl in diezelfde periode besloten werd tot onderwijsvernieuwingen (onder meer: kleinere klassen), waardoor elke basisschool recht kreeg op meer vierkante meters.

Logischerwijs
Een groter oppervlak leidt logischerwijs tot meer onderhoud, meer schoonmaak en meer energieverbruik. Sterker nog, bij de invoering van die vernieuwingen was afgesproken dat deze gevolgen in de m.i.-bekostiging verwerkt zouden worden. Maar dat is niet gebeurd. Zo ontstaan tekorten en die lopen behoorlijk op: de werkelijke kosten van onderhoud zijn bijvoorbeeld al 33 procent hoger dan de vergoedingen.

Hete aardappel
Minister Van der Hoeven schoof het probleem vorig jaar door naar het nieuwe kabinet. En de nieuwe staatssecretaris Sharon Dijksma schuift het als een hete aardappel weer door naar het najaar. En intussen zitten de scholen al jaren in geldnood. Ze kunnen de tekorten alleen aanvullen door bij te passen uit de pot voor personele kosten. Dat kan dan weer leiden tot minder personeel en grotere klassen. De geldnood werkt dus averechts.

Nog gekker
Nog gekker wordt het als Dijksma zegt dat ze ‘de beoordeling van de toereikendheid van het m.i.-budget’ wil koppelen aan de vermogenspositie van de scholen. De scholen hebben dit jaar voor het eerst gewerkt met lumpsumbekostiging en zijn in veel gevallen nog voorzichtig geweest met investeringen. Op dit moment kunnen ze dus tijdelijke reserves hebben. Daarbij is nog niet vastgesteld wat een redelijke reservepositie is van scholen. In het vo heeft het jaren geduurd voor daar helderheid over was.

Uitvluchten
Als Dijksma nu de verhoging van het m.i.-budget laat afhangen van de vermogenspositie van scholen, is er sprake van volstrekte willekeur. Terwijl bovendien het eigen systeem van PvE’s wordt ondergraven. Die PvE’s dienen immers ter onderbouwing van de te vergoeden kosten. Als aantoonbare kosten niet worden gecompenseerd, is er geen sprake meer van het voorzien in een ‘redelijke behoefte van de scholen’.

Dijksma kan de scholen niet nog langer in geldnood laten zitten. Bovenstaande manoeuvres doen de gedachte postvatten dat ze op zoek is naar uitvluchten om onder de bijbetaling uit te komen. Maar cijfers liegen niet en het nieuwe kabinet zegt groot belang te hechten aan onderwijs. Als dat echt zo is, moet het benodigde geld nu snel op tafel komen.

Delen: Email this to someoneShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn