Liesbeth Verheggen (ex-AOb) baalt van sociale partners

Bij de sociale partners was het draagvlak om te strijden voor structureel extra geld voor het onderwijs ‘totaal weggevallen’. Dat zegt de afgetreden voorzitter Liesbeth Verheggen van de Algemene Onderwijsbond in Trouw.

De krant interviewde haar naar aanleiding van het omstreden akkoord over 460 miljoen euro incidenteel geld voor het onderwijs. Dat akkoord met onderwijsminister Arie Slob was voor Verheggen reden om de aangekondigde landelijke onderwijsstaking af te blazen. Leraren kwamen daartegen in verzet. De AOb floot haar terug, Verheggen trad af en de staking ging toch door.

In het interview stelt zij dat bij ‘de collega’s om me heen’ (de vertegenwoordigers van de PO-Raad, de VO-raad en de andere vakbonden die tot de sociale partners behoren) het draagvlak ‘totaal verdwenen’ was om nog te strijden voor structureel extra geld voor het onderwijs. ‘Ik zei nog: jongens, hoe kan het dat we hier binnen 24 uur een akkoord proberen te sluiten zonder daar met onze achterban over te praten? Maar als AOb stond ik alleen. Ik stond letterlijk helemaal alleen. Ik was bang dat we buitenspel zouden komen te staan’, zo citeert Trouw haar.

Niets klaarspelen

Ze zegt ook dat ze door ‘collega’s, bonden, voorzitters van raden en Kamerleden’ al langere tijd is weggezet als een voorzitter die haar verantwoordelijkheid niet nam, terwijl juist de andere organisaties volgens haar ‘niets klaarspelen’. Tot die andere organisaties behoren volgens de ex-AOb-voorzitter de PO-Raad en CNV Onderwijs.

Over minister Slob zegt zij dat die zijn politieke belangen boven die van het onderwijs stelt. ‘Hij had blijkbaar iets nodig om bij het bespreken van de begroting te kunnen zeggen: kijk, ik heb het gevonden. Hij kocht rust voor de resterende kabinetsperiode.’

Verheggen weer voor klas?

Trouw overvalt Verheggen met de vraag of ze, nu ze op haar 63ste werkloos thuiszit, weer voor de klas gaat om zelf het lerarentekort tegen te gaan. ‘O, dat weet ik nog niet. Onderwijs zit te dicht op mijn ziel om het los te laten. Ik vind het gek om te denken dat je na dertig jaar zomaar weer voor de klas kunt zonder bijscholing. Maar ik sluit absoluut niet uit dat ik weer iets met onderwijs ga doen.’ Ze denkt erover na of ze misschien leesmoeder kan worden.

Lees het interview in Trouw