Refoschool mag docent ontslaan vanwege theaterstuk

‘Scholen hebben de ruimte om eigen inhoudelijke afwegingen te maken en worden niet gedwongen onderwijs te verzorgen dat indruist tegen de eigen identiteit.’ Daarmee reageert onderwijsminister Arie Slob op het ontslag van een docent van het reformatorische Driestar College in Gouda, die besloot een theatervoorstelling te maken over het feit dat hij niet meer gokverslaafd is.

De ChristenUnie-minister noemt het in antwoord op Kamervragen van SP’er Peter Kwint ‘verdrietig’ en ‘spijtig’ dat de docent door het bestuur van het Driestar College voor de keuze is gesteld de theatervoorstelling niet te laten doorgaan of weg te gaan bij de reformatorische school.

Theater is ‘valse getuigenis’

Tegelijkertijd wijst Slob erop dat de achterban van de school moeite kan hebben met theater, omdat deze kunstvorm niet zou passen bij de streng-christelijke identiteit van de school. In reformatorische kringen wordt theater wel gezien als een overtreding van het negende gebod, namelijk ‘Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste’.

Op grond van artikel 7:671 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan een werkgever van een bijzondere school een werknemer ontslaan als die handelt in strijd met de identiteit die voortvloeit uit de godsdienstige of levensbeschouwelijke grondslag van die school. Dit is in het BW opgenomen sinds de inwerkingtreding van de Wet werk en zekerheid.

De minister wast zijn handen verder in onschuld, omdat, zoals dat wettelijk is voorgeschreven, een identiteitscommissie van de Vereniging voor Gereformeerd Schoolonderwijs (VGS) toestemming heeft verleend voor het ontslag. Dit was volgens Slob een onafhankelijke identiteitscommissie.

Lees meer…

Wet in stelling brengen tegen diversiteit? Niet doen!

Een wet die vastlegt dat ouders hun kinderen kunnen thuishouden als met de klas een bezoek wordt gebracht aan een gebedshuis? Dat moeten we niet willen, want dat botst met de actief-pluriforme opdracht van de openbare scholen!

Het bevindelijk gereformeerde Tweede Kamerlid Roelof Bisschop van de SGP wil dat ouders wettelijk het recht krijgen om hun kinderen thuis te houden als er een excursie wordt georganiseerd naar bijvoorbeeld een moskee. Het gaat hem te ver dat kinderen daar kunnen ervaren hoe het is om als moslim te bidden.

Zijn wens krijgt kritiek uit eigen christelijke kring. Interimbestuurder Cor Clarijs van de christelijke profielorganisatie Verus vindt schoolexcursies naar niet-christelijke gebedshuizen prima. De gedachte dat kinderen in de moskee worden geïndoctrineerd of onderworpen aan de islam, is volgens hem nergens op gestoeld. We moeten ons verstand gebruiken, benadrukt hij, en ons niet laten regeren door onderbuikgevoelens.

Openbaar onderwijs

Daar ben ik het helemaal mee eens, met name ook vanuit de kernwaarden van het openbaar onderwijs. De openbare scholen weerspiegelen de diverse samenleving in al haar facetten en bereiden kinderen voor om daar op een positieve en opbouwende manier deel van uit te maken. Daar horen gelijkwaardigheid en wederzijds respect bij.

Er zijn verschillen – gelukkig maar! – en daar besteden openbare scholen aandacht aan. Soms schuurt het, maar dat biedt de kans om ook met ouders het gesprek aan te gaan, juist in het openbaar onderwijs. Als iedereen maar klakkeloos ja en amen zegt, wordt het een grijze wereld waarin we geen kleur meer kunnen bekennen.

Dus voorschrijven in een wet dat leerlingen niet hoeven deel te nemen aan dergelijke excursies? Nee, dat past niet bij de actief-pluriforme opdracht van het openbaar onderwijs. Het gesprek aangaan en kritisch kijken naar het waarom van bepaalde schoolactiviteiten? Ja graag!

Marleen Lammers, beleidsmedewerker VOS/ABB

Katholieke en protestantse scholen verliezen terrein

In het voortgezet onderwijs verliezen katholieke en protestants-christelijke scholen terrein. In het primair onderwijs is de verhouding stabiel. Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Bijna drie op de tien leerlingen gaan naar openbare scholen. Dat is al decennia zo in het primair onderwijs. Inmiddels is dat in het voortgezet onderwijs ook zo. Sinds de jaren 80 is wat dit betreft een stijgende lijn te zien.

Katholieke en protestants-christelijke scholen voor voortgezet onderwijs verliezen niet alleen terrein aan openbare scholen, maar ook aan andere bijzondere scholen, zoals islamitische, reformatorische en joodse scholen.

Lees meer…

‘Christelijke scholen worstelen met de Bijbel’

Sommige docenten op protestants-christelijke scholen kennen de Bijbel nauwelijks en hebben er moeite mee om de verhalen daaruit als ‘de waarheid’ op te dringen. Dat meldt het AD op basis van onderzoek dat de Protestantse Theologische Universiteit in Amsterdam en de Christelijke Hogeschool in Ede heeft uitgevoerd in opdracht van de christelijke profielorganisatie Verus.

De krant sprak met onderzoekster Elsbeth Visser-Vogel over het onderzoek, waaruit onder andere blijkt dat ‘de vanzelfsprekendheid van Bijbelgebruik in veel gevallen voorbij’ is. Ook blijkt dat er protestants-christelijke scholen zijn die concrete verwijzingen naar de Bijbel in beleids- en schooldocumenten hebben weggehaald.

Bijbel ‘voor zover bekend’ niet meer aanwezig

Volgens Visser-Vogel zijn leraren en schoolleiders van christelijke scholen zich er zeer van bewust dat steeds meer leerlingen niet met de Bijbel zijn opgevoed, thuis een ander geloof aanhangen (bijvoorbeeld de islam) of helemaal niet geloven, zo meldt het AD.

Vooral op scholen waar een christelijke levensovertuiging geen vereiste is, staat het Bijbelgebruik onder druk. Soms is er nog maar één leraar die de Bijbel gebruikt. In het onderzoeksrapport staat dat op twee van de zes protestants-christelijke scholen voor primair onderwijs die aan het onderzoek meededen, de Bijbel ‘voor zover bekend’ niet meer aanwezig is.

Omdat leraren volgens Visser-Vogel soms niet weten hoe ze de Bijbel voor alle leerlingen relevant moeten laten zijn, beperken sommige zich tot de overbekende verhalen: de geboorte van Jezus, de kruisiging of de ark van Noah. ‘Die roepen niet zoveel vragen op als een complexe, gewelddadige tekst uit het Oude Testament’, zo citeert het AD haar. In het onderzoek wordt hiernaar verwezen met ‘vertelbaarheid’.

Toch zien volgens Visser-Vogel ook leraren die zelf niet geloven de waarde van de Bijbel in, omdat de Nederlandse cultuur er deels op gebaseerd is.

Lees het onderzoeksrapport De Bijbel op school.

Ophef over ‘afzwakken paasviering’ afgezwakt

‘De scholen van Lucas Onderwijs vieren Pasen vanuit de christelijke traditie’, schrijft demissionair staatssecretaris Sander Dekker van OCW in een brief aan de Tweede Kamer. Aanleiding voor zijn brief is een bericht in het AD dat scholen die onder het bewuste Haagse bestuur voor confessioneel primar en voortgezet onderwijs vallen het christelijke karakter van de paasviering afzwakken om islamitische leerlingen en hun ouders te behagen.

Het bericht leidde tot felle reacties, onder anderen van de rooms-katholieke Tweede Kamerleden Michel Rog en Martijn van Helvert van het CDA in het Katholiek Nieuwsblad: ‘Niemand kan ons geloof, onze tradities of onze waarden kapot maken. Het past bij onze christelijke overtuiging om rekening te houden met de gevoelens van andersdenkenden. Maar dat is iets anders dan onze tradities en religieuze symbolen af te breken (…) opdat moslims zich niet aangevallen zouden voelen.’

Rog en Van Helvert benadrukten in de roomse krant dat geen ouder verplicht is om te kiezen voor een bijzondere school. Zij gaven islamitische ouders, als die moeite hebben met het christelijke karakter van de school, impliciet het advies te kiezen voor openbaar onderwijs: ‘(…) zeker in de stad Den Haag is er een ruime keuze uit scholen met verschillende levensbeschouwelijke achtergronden én een keur aan openbare scholen.’

Respect voor christelijke paasviering

VVD-Kamerlid Malik Azmani liet in een vervolgartikel in het AD weten dat het wat hem betreft ‘niet te verteren (is) als er zulke concessies worden gedaan’. Azmani wees er in de krant op dat het om kinderen gaat die door hun ouders op een bijzonder school zijn gedaan. ‘Dan moet iedereen respect op kunnen brengen voor de tradities en feestdagen die daar gevierd worden. Dit is nu precies zo’n voorbeeld van cultuurrelativisme dat gevaarlijk is voor dit land’, aldus Azmani, die als kind met een moslimachtergrond op een katholieke school zat.

De PVV in de Haagse gemeenteraad liet naar aanleiding van het bericht in het AD weten dat christelijke scholen bij de viering van Pasen geen rekening mogen houden met leerlingen met een islamitische achtergrond. In de Telegraaf sprak PVV-raadslid Elias van Hees van ‘verraad aan onze cultuur’. Raadslid Richard de Mos van de naar hem genoemde Haagse gemeenteraadsfractie noemde het ‘bizar’.

Paasviering vanuit christelijke traditie

Staatssecretaris Sander Dekker van OCW laat nu in zijn brief aan de Tweede Kamer weten dat het allemaal een stuk genuanceerder ligt. ‘Lucas Onderwijs heeft aangegeven zich niet te herkennen in deze berichtgeving’, aldus Dekker. De berichtgeving is volgens het Haagse schoolbestuur ‘eigen leven gaan leiden, zonder dat deze recht doet aan de visie en de praktijk van de scholen’.

‘De scholen van Lucas Onderwijs vieren Pasen vanuit de christelijke traditie. Zo organiseren de scholen een paasontbijt en wordt het paasverhaal verteld. De scholen van Lucas Onderwijs zien het als hun taak om de boodschap van Pasen uit te dragen. Over Pasen en het paasverhaal wordt met en tussen de leerlingen het gesprek gevoerd. De scholen willen de leerlingen leren naar elkaar te luisteren en kennis te nemen van verschillen en overeenkomsten. Dit zien zij als belangrijke bagage voor de ontwikkeling van de leerlingen’, zo staat in de brief van Dekker.

Hij voegt eraan toe dat de viering van het paasfeest tussen scholen kan verschillen. ‘Dit is geheel in lijn met de vrijheid van scholen om hun onderwijs in te richten op een manier die past bij hun pedagogische opvattingen en bij de identiteit van de school.’

Lees meer…

Term ‘godsdienst’ niet op katholieke scholen

Er is in Nederland vrijwel geen katholieke school voor voortgezet onderwijs waar lessen over religie en levensbeschouwing onder de noemer ‘godsdienst’ vallen. Protestantse scholen kiezen nog wel voor die term. Dit blijkt uit onderzoek van de christelijke profielorganisatie Verus, de Vrije Universiteit in Amsterdam en de Vereniging van Docenten Levensbeschouwing en Godsdienst (VDLG).

Het onderzoek richtte zich op godsdienst en levensbeschouwing als schoolvak. Een belangrijke conclusie is volgens Verus dat dit vak in de ogen van de vakdocenten heel breed is. Het gaat volgens hen onder meer over kennis over religies en levensbeschouwingen, maar ook over vorming.

Er zijn bijna geen docenten die het als ‘geloofsonderwijs’ beschouwen. Ook bidden komt nauwelijks nog in de lessen voor. Het wordt niet meer als een confessioneel vak gezien.

Godsdienst uit de gratie

Uit het onderzoek komen grote verschillen tussen katholieke en protestantse scholen naar voren als het gaat om de inhoud en de naam van het vak.

‘Er is vrijwel geen katholieke school waar het vak ‘godsdienst’ heet. Men kiest daar voor de bredere vakterm ‘levensbeschouwing’ als een ‘kijk op het leven’. Protestantse scholen kiezen veel meer voor de naam en de inhoud ‘godsdienst’, al dan niet samen met levensbeschouwing’, aldus Verus.

Lees meer…

Trouw heeft aandacht besteed aan het onderzoek. In het artikel Katholieke middelbare scholen minder ‘godsdienstig’ dan protestantse zegt onderzoekster Gerdien Bertram-Troost onder andere dat het vak godsdienst steeds verder wordt uitgehold.

Godsdienst voor minder leerlingen van belang

Van de jongeren tussen 15 en 18 jaar zegt 45 procent een godsdienst aan te hangen. In 2010 was dat nog 51 procent, meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Van de jongeren die zeggen een christelijke identiteit te hebben, beschouwen de meesten zich als katholiek. Minder dan één op de tien rekent zich tot een islamitische stroming.

Naar de kerk of moskee?

Dat jongeren aangeven godsdienstig te zijn, betekent volgens het CBS niet dat ze ook regelmatig naar de kerk, de moskee of een ander gebedshuis gaan. Iets minder dan één op de drie doet dat minstens één keer per maand.

Protestantse jongeren gaan het vaakst naar de kerk. Ruim de helft doet dat minstens één keer per maand. Van de jongeren die zeggen moslim te zijn, gaat ruim één op de drie minstens één keer per maand naar de moskee. Jongeren die zich katholiek noemen, zien de kerk bijna nooit van binnen.

In christelijke scholen taboe op religieuze vorming

Het is allang niet meer zo dat er op alle christelijke scholen wordt gebeden. Een deel van leraren weigert dat en ook onder ouders is er onwil. Er ligt in de christelijke school misschien zelfs wel een taboe op religieuze vorming van kinderen, signaleert de Raad van Kerken.

De christelijke besturenkoepel Verus sprak met directeur Freek ten Klooster van sbo-school De Regenboog in Apeldoorn. Deze school behoort tot het christelijk nationaal schoolonderwijs. Hij wil de ‘verlegenheid’ onder leerkrachten over bidden in school bespreekbaar maken.

Het gesprek met ouders over bidden in school kan lastig zijn, erkent hij. ‘Je moet er tijd voor maken, geen andere sores aan je hoofd hebben. En je moet beseffen dat je niet tot een einde kunt komen, mensen liggen nooit op één lijn.’

Volgens de Raad van Kerken ligt er tegenwoordig in het christelijk onderwijs misschien zelfs wel ‘een taboe op de bijdrage van school aan de religieuze vorming van kinderen’.

Lees meer…

PKN kijkt niet naar christelijk onderwijs

De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) houdt een grote enquête over de toekomst van de kerk, maar geen enkele vraag gaat over het protestants-christelijk onderwijs.

Twee miljoen leden worden in de enquête ‘Kerk op weg naar 2025’ ondervraagd over hun kerkgebouw,  de taken van de dominee en eventuele gewenste veranderingen. De eventuele toegevoegde waarde van het protestants-christelijk onderwijs komt nergens aan bod.

Losgezongen
Kennelijk zijn deze scholen al net zo losgezongen van hun kerk als de katholieke scholen, waar dat fenomeen al eerder opviel. Sommige katholieke schoolbesturen wilden zich zelfs losmaken van hun kerk, maar daar ging de bisschop nog voor liggen. Magazine School! schreef daarover in 2012 al een artikel waarin bestuursvoorzitter Jan Timmers van de katholieke stichting Signum zei: ‘Als de vlag de lading niet meer dekt, dan moet je de vlag weghalen.’

Vorige maand liet de organisatie van christelijke schoolbesturen Verus in een online artikel ook al zien dat christelijke scholen tegenwoordig helemaal niet zo christelijk meer zijn. Hun kleur is vervaald, blijkt bijvoorbeeld in Rotterdam, waar kinderen met een christelijke achtergrond vandaag de dag een minderheid vormen op christelijke scholen.

Reorganiseren
De PKN is door een terugloop in zowel ledenaantal als financiële middelen genoodzaakt te reorganiseren. Daarom wil de protestantse kerk onderzoeken hoe het eenvoudiger en goedkoper kan. Aan de leden wordt onder meer gevraagd wat ze vinden van kerkgebouwen en de taken van de predikant. De rol van het onderwijs blijft onbelicht. De vragen zijn tot 31 maart in te vullen.

Weerstand tegen extra homovoorlichting

Minister Bussemaker van OCW zet in op extra homovoorlichting in etnische en religieuze groepen. Christelijke politieke partijen reageren negatief. Magazine School! schrijft volgende week juist dat homovoorlichting op de basisschool goed werkt. Daar zijn al voorbeelden van.

De minister schreef deze week aan de Tweede Kamer dat jongeren uit orthodoxe protestantse en islamitische gemeenschappen nog steeds opvallend afwijzend staan tegenover homoseksualiteit.  Zij wil daarom stimuleren dat er meer rolmodellen, zogenaamde ‘frontliners’, naar buiten treden met hun verhaal. Daarnaast wil ze 160 voorlichters/ambassadeurs professionaliseren om de taboes bespreekbaar te maken. Deze zullen zich richten op de Nederlandse gemeenschappen van onder anderen Turken, Marokkanen, Koerden, Somaliërs, Afghanen, orthodox-joden en traditioneel-christelijken.

‘Flauwekul’
Een dag na de lancering van dit plan reageren ChristenUnie en SGP al negatief. SGP-Kamerlid Roelof Bisschop vindt het ‘het slechtste wat je kunt doen’ en CU-Kamerlid Joël Voordewind noemt het ‘flauwekul’.  Voordewind voegt daar in de Volkskrant aan toe: ‘Natuurlijk moet er over dit onderwerp gesproken worden, maar gemeenschappen en scholen gaan zelf over de manier waarop dat gebeurt.’ Het christelijke Nederlands Dagblad kopt: ‘Traditionelen willen geen lesje tolerantie’.

Maatregelen voor het onderwijs
Bussemaker meldt in haar Kamerbrief ook dat ze een leerplanvoorstel laat maken over seksualiteit en seksuele diversiteit voor het onderwijs, dat dat de Inspectie van het Onderwijs dit jaar onderzoek zal doen naar de invulling die scholen geven aan de kerndoelen seksualiteit en seksuele diversiteit.

Homovoorlichting op de basisschool
Magazine School! bericht volgende week over het succes van homovoorlichting op de basisschool. Het blad heeft een reportage over een openbare basisschool in Berkhout, waar kinderen in groep 8 al les krijgen over seksuele diversiteit door voorlichters van het COC. Die concluderen dat dit nog beter werkt dan in het voortgezet onderwijs, omdat jonge kinderen veel opener zijn en minder dingen gek vinden.

Homovoorlichting past bij de kernwaarden van de openbare school, waarin staat dat iedereen welkom en iedereen benoembaar is, ongeacht afkomst, religie of seksuele geaardheid.

Magazine School!, het blad voor het openbaar onderwijs, verschijnt op 12 februari. Leden van VOS/ABB en de Vereniging Openbaar Onderwijs ontvangen het 7x per jaar gratis op de mat; niet-leden kunnen een abonnement nemen.

Hoe christelijk zijn christelijke scholen nog?

De christelijke besturenorganisatie Verus laat in een online artikel zien dat christelijke scholen tegenwoordig helemaal niet zo christelijk meer zijn. Hun kleur is vervaald, blijkt bijvoorbeeld in Rotterdam.

Aanleiding voor het artikel van Verus is dat het rooms-katholieke onderwijs in Vlaanderen meer moslimleerkrachten wil inzetten. Volgens directeur-generaal Lieven Boeve van het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs kan op die manier radicalisering onder islamitische jongeren worden opgevangen. De gedachte van de katholieke theoloog Boeve is dat met meer moslimleerkrachten jongeren beter kunnen worden begeleid in hun zoektocht naar identiteit.

De vraag die Verus zich stelt is of Nederlandse christelijke scholen daar ook beleid op hebben. De christelijke besturenorganisatie belde onder andere met het protestants-christelijk basisonderwijs in Rotterdam. Op de meeste christelijke basisscholen in die stad vormen kinderen met een christelijke achtergrond een minderheid. Veel leerlingen zijn van huis uit islamitisch of worden niet op grond van een bepaalde religie opgevoed.

Verus schrijft dat PCBO Rotterdam een jaar of tien geleden besloot dat ook medewerkers met een andere dan de christelijke geloofsinspiratie welkom zijn op zijn scholen. ‘Die beslissing werd niet genomen op grond van incidenten, maar om bruggen te slaan vanuit onze eigen, christelijke geloofsinspiratie’, zegt bestuursvoorzitter Kees Terdu. ‘Als je kinderen uit andere geloofsinspiraties voor je hebt, is het niet consistent als je als medewerker met een andere geloofsinspiratie niet welkom bent.’

Een tweede reden is dat er ook binnen het onderwijsondersteunend personeel mensen met een andere geloofsinspiratie aan het werk zijn.’Het is onmogelijk daar een onderscheid in te maken. Zij dragen evenzeer als leerkrachten bij aan de brede identiteit van de school. Ook zij hebben contact met leerlingen, ouders en andere medewerkers.’

Kleur is vervaald
Directeur Ritske van der Veen stelt dat de situatie in Rotterdam tekenend is voor veel christelijke onderwijsorganisaties, ook in kleinere gemeenten. ‘De ontwikkeling die wij vanuit het openbaar en algemeen toegankelijk onderwijs zien, is dat steeds meer scholen voor bijzonder onderwijs hun kleur laten vervalen. Logisch, want steeds minder ouders in het ontkerstende Nederland bepalen hun keuze voor een school op basis van godsdienst.’

Van der Veen beschouwt deze ontwikkeling als positief. ‘In feite komt het erop neer dat het bijzonder onderwijs steeds meer open komt te staan voor diversiteit op basis van gelijkwaardigheid. In het openbaar en het algemeen toegankelijk onderwijs is dat altijd al ons uitgangspunt.’

Volgens hem schuift het bijzonder onderwijs steeds meer op naar het concept School!, zoals VOS/ABB dat met de Vereniging Openbaar Onderwijs heeft opgesteld. Dit concept stijgt boven de denominaties uit. Het gaat ervan uit dat er in de toekomst geen openbare, protestants-christelijke, rooms-katholiek op wat voor scholen meer zijn, maar ‘scholen’.

Van der Veen heeft in dit kader een visiestuk opgesteld, dat kan dienen als inspiratie voor een discussie over de toekomstbestendigheid van het huidige duale onderwijsbestel op basis van artikel 23 van de Grondwet.

 

Besturenraad herdoopt zich tot Verus

De Besturenraad voor christelijk onderwijs heeft zijn naam veranderd in Verus.

Verus is de vereniging voor christelijk onderwijs in Nederland. ‘Het christelijk geloof is de inspiratiebron in ons dagelijks denken en doen. Daardoor zijn we in staat scholen te inspireren en professioneel te begeleiden in een veranderende maatschappij’, zo staat op de nieuwe website www.verus.nl.

Lees meer…

Besturenraad belicht samenwerkingsscholen

In het ledenblad SBM van de Besturenraad staat een artikel over samenwerkingsscholen. Het gaat over de verschillende manieren waarop gestalte kan worden gegeven aan de samenwerking tussen openbaar en christelijk onderwijs.

In het artikel komen vier modellen aan bod, die zijn opgesteld door de ledencommissie Onderwijs en Zingeving van de Besturenraad.

  1. Het onderwijs wordt integraal aan alle leerlingen aangeboden. Het levensbeschouwelijk onderwijs heeft het karakter van algemeen menselijke vorming. De school is gericht op humaniteit (met religie als mogelijk onderdeel daarvan) en op respect voor verscheidenheid. De leerling is uniek. De leraren staan open voor levensbeschouwelijke diversiteit.
  2. De samenwerkingsschool is feitelijk een openbare school. Er is ruimte (facultatief) voor levensbeschouwelijke vorming vanuit de eigen identiteit. Leraren zijn terughoudend in het uiten van hun persoonlijke overtuiging.
  3. Als ontmoetingsschool profileert de school verschillen en laat de leerlingen kennismaken met een veelheid van levensbeschouwingen. De levensbeschouwelijke vorming kan gedeeltelijk in heterogene groepen gebeuren. Leraren met verschillende levensbeschouwelijke profielen kunnen uiting geven aan hun levensovertuiging.
  4. De christelijke school neemt ‘het openbare’ in zich op. Er is dan sprake van een open christelijke school, waarbij het christelijk karakter zo zal worden vormgeven dat iedereen zich erkend weet.

Bij het artikel worden drie voorbeelden van samenwerkingsscholen genoemd: basisschool Mandegoud in Kloosterburen (Groningen, valt onder het bij VOS/ABB aangesloten bestuur Lauwers & Eems), praktijkschool De Diken in Sneek (werkt samen met de Praktijkschool Sneek van Odyssee Openbaar Onderwijs Sneek) en basisschool De Lonneboot in Nieuw- en Sint Joosland (Zeeland, valt onder het VOS/ABB-lid Archipel Scholen).

Besturenraad groot voorstander openbaar onderwijs

Voorzitter Wim Kuiper van de protestants-christelijke Besturenraad betoont zich in zijn blog een enthousiast pleitbezorger voor openbaar onderwijs. VOS/ABB is blij dat door een leidende figuur in het christelijk onderwijs zo wordt benadrukt dat juist de openbare school onmisbaar is voor in alle opzichten gezonde samenleving op basis van waarden en normen en wederzijds respect.

Bij wet is geregeld dat de openbare basisschool de mogelijkheid tot specifiek godsdienstig en/of humanistisch vormingsonderwijs biedt als ouders daarom vragen. VOS/ABB wijst erop dat scholen ouders hierover moeten informeren, zoals ook in de wet is vastgelegd. Uit recent onderzoek blijkt dat nog niet alle openbare basisscholen hier even helder over zijn. Kuiper vindt dit net als VOS/ABB jammer, omdat leerlingen ook op het vlak van levensbeschouwing en godsdienst goed moeten worden toegerust. Dat is dan ook de reden waarom VOS/ABB pleit voor bredere aandacht in het openbaar onderwijs voor diverse levensbeschouwingen en godsdiensten.

Het bijzondere van het openbaar onderwijs is juist dat levensbeschouwing en godsdienst er op basis van de gelijkwaardigheid aan bod komen. Dit staat in het teken van de kernwaarden van openbaar onderwijs, waarin staat dat de openbare en algemeen toegankelijke school op basis van wederzijds respect en waarden en normen openstaat voor elke leerling, ongeacht zijn of haar achtergrond. Uit de blog van protestants-christelijke Kuiper blijkt dat hij juist dit zo waardeert in het openbaar onderwijs.

Openbare en algemeen toegankelijke scholen die ondersteuning willen voor een waarde(n)volle implementatie van levensbeschouwelijke en godsdienstig onderwijs, kunnen hiervoor contact opnemen met senior-beleidsmedewerker Hans Teegelbeckers: 06-51603209, hteegelbeckers@vosabb.nl