Mijn meester in klas 6 was toen 34. Dat weet ik omdat ik dit weekend een foto kreeg van mijnheer Kools, die — zo bleek — nu 80 is. Mijn meester uit klas 6 zou nu leerkracht in groep 8 zijn. Ik vond hem toen, met zijn baard, oud en wijs. En ik heb van hem genoten.
Ik kreeg veel eigen opdrachten. Ik las plotseling volwassen boeken die in alles nieuw voor mij waren. Ik moest in het Pools een toespraak houden voor Poolse militairen. Iedere dag op school was een beetje spannend. Het was er anders dan thuis en er was steeds iets nieuws. Nieuwe verhalen. Nieuwe muziek. Nieuwe mensen. Nieuwe inzichten. Ik kreeg negen negens en twee tienen op mijn rapport en had geen idee waarop die waren gebaseerd.
Ik denk dat hij er zelf ook plezier in had. Dat hij er lol in had om uitdagingen te verzinnen. Het voelde nooit alsof hij een vast programma afwerkte. Hij gaf gedifferentieerd onderwijs, maar ik denk niet dat hij dat woord gebruikte. Ik heb de R.K. Jacintaschool in Breda rijker verlaten.
Op 5 oktober vieren we de Dag van de Leraar, UNESCO’s World Teachers’ Day. Zestig jaar geleden legden UNESCO en de Internationale Arbeidsorganisatie samen uitgangspunten vast voor de positie van leraren: hun opleiding, rechten, verantwoordelijkheden en de omstandigheden waarin zij hun werk behoren te doen.
Ik heb mijn meester nooit bedankt. Nu, 46 jaar later, doe ik dat wel. Beste meester, mijnheer Paul Kools: dank u wel. Op deze Dag van de Leraar bedank ik ook alle andere Paulen Kools in Nederland bij onze leden. Dank voor hun onderwijs. Dat wij van hen mogen leren. Dat wij door hen mogen leren. En dat ook zij zelf van ons mogen leren.
Van mij geen termen als ‘helden’ of ‘onmisbaar’. Wel een bedankje voor de betekenis die onze leraren hebben en de verantwoordelijkheid die zij nemen. Volgens mij vraagt het vak om vakkennis en liefde. Ik heb alle begrip voor de forse werkdruk in het onderwijs, maar laten we het beroep van leraar niet alleen als loodzwaar bestempelen. Laten we ook vertellen hoeveel plezier, betekenis en voldoening het geeft. We hebben nieuwe meesters als Paul Kools nodig. Met vakkennis en liefde in het onderwijs.
Er zal op deze dag vast weer gebak staan in de personeelskamer. Met zo’n handgeschreven briefje waarop staat ‘Dag van de Leraar’. En misschien is ook de oudergeleding van de medezeggenschapsraad vandaag attent. Van ons vandaag geen kaartjes of gebak. Wel een welgemeend dankjewel. En als cadeautje het gedicht ‘Het kind en ik’ van Martinus Nijhoff.
Alsjeblieft. En dank voor het leren.
Frank de Wit
Directeur VOS/ABB
